_{سگ ها و گرگ ها}

_{یکی از به یاد ماندنی ترین اشعار زنده یاد" مهدی اخوان ثالث"}

_یک

_{هوا سرد است و برف آهسته بارد}

_{ز ابری ساكت و خاكستری رنگ}

_{زمین را بارش مثقال، مثقال}

_{فرستد پوشش فرسنگ، فرسنگ}

 _{سرود كلبه بی روزن شب}

_{سرود برف و باران ست امشب}

_{ولی از زوزه های باد پیداست}

_{كه شب مهمان توفان ست امشب}

 _{دوان بر پرده های برف ها، باد،}

_{روان بر بال های باد، باران؛}

_{درون كلبه بی روزن شب،}

_{شب توفانی سرد زمستان.}

_{آواز سگ ها:}

_{ـ « زمین سرد است و برف آلوده و تر،}

_{هوا تاریك و توفان خشمناك ست؛}

_{كشد ـ مانند گرگان ـ باد، زوزه،}

_{ولی ما نیكبختانرا چه باك ست؟ »}

_{ـ « كنار مطبخ ارباب، آنجا،}

_{بر آن خاك اره های نرم خفتن،}

_{چه لذت بخش و مطبوع ست؛ وآنگاه}

_{غزیزم گفتن و جانم شنفتن}

_{ـ « وزآن ته مانده های سفره خوردن، »}

_{ـ « وگر آن هم نباشد، استخوانی. »}

_{ـ « چه عمر راحتی، دنیای خوبی،}

_{چه ارباب عزیز و مهربانی!»}

_{ـ « ولی شلاق! . . . این دیگر بلائی ست . . . »}

_{ـ « بلی، اما تحمل كرد باید؛}

_{درست ست اینكه الحق دردناكست،}

_{ولی ارباب آخر رحمش آید،}

 _{گذارد، چون فروكش كرد خشمش،}

_{كه سر بر كفش و بر پایش گذاریم}

_{شمارد زخم هامان را و ما این ـ}

_{محبت را غنیمت می شماریم . . . »}

_دو

_{خروشد باد و بارد همچنان برف}

_{ز سقف كلبه بی روزن شب،}

_{شب توفانی سرد زمستان،}

_{زمستان سیاه مرگ مركب،}

_{آواز گرگ ها:}

 _{ـ « زمین سرد است و برف آلوده و تر}

_{هوا تاریك و توفان خشمگین ست}

_{كشد ـ مانند سگ ها ـ باد، زوزه،}

_{زمین و آسمان با ما بكین ست »}

_{ـ « شب و كولاك رعب انگیز و وحشی،}

_{شب و صحرای وحشتناك و سرما؛}

_{بلای نیستی، سرمای پرسوز،}

_{حكومت می كند بر دشت و بر ما. »}

_{ـ « نه مارا گوشه گرم كنامی،}

_{شكاف كوهساری، سرپناهی؛ »}

_{ـ « نه حتی جنگلی كوچك، كه بتوان}

_{در آن آسود، بی تشویش، گاهی. »}

_{ـ « دو دشمن در كمین ماست؛ دایم}

_{دو دشمن می دهد ما را شكنجه}

_{برون: سرما، درون: این آتش جوع}

_{كه بر اركان ما افكنده پنجه. »}

_{ـ « و . . . اینك . . . سومین دشمن . . . كه ناگاه}

_{برون جست از كمین و حمله ور گشت}

_{. . . سلاح آتشین . . . بی رحم . . . بی رحم}

_{. . . نه پای رفتن و نی جای برگشت . . . »}

_{ـ « بنوش ای برف! گلگون شو، برافروز}

_{كه این خون، خون ما بی خانمان هاست.}

_{كه این خون، خون گرگان گرسنه ست}

_{كه این خون، خون فرزندان صحراست »}

_{ـ « درین سرما، گرسنه، زخم خورده،}

_{دویم آسیمه سر بر برف، چون باد.}

_{ولیكن عزت آزادگی را}

_{نگهبانیم، آزادیم، آزاد.»}