به جرات می توان گفت که هر جمله ذيل عصاره نظريات روانشناسی و حاصل تراکم انديشه های آدمی طی تاريخ است. پس جای دارد که هر سخن به دقت بررسی و در آن تعمق شود. اما اين تدبر را شما انجام دهيد. راستی شما در مورد اين سخنان چه فکر می کنيد؟

 کنفوسيوس:

    به جای آنکه به تاريکی لعنت بفرستيد يک شمع روشن کنيد  

ونيس لومباردي:

بردن همه چيزنيست اما تلاش براي بردن چرا 

مثل آلمانی:

افتادن در گل و لای ننگ نیست، ننگ در اين است که آنجا بمانی .

فلوبر:

خوشبختی ، يعنی هماهنگی با حوادث روزگار .

سارنف:

داشتن پشتکار ، تفاوت ظريف بين شکست و کاميابی است.

لاوسن:

وقتی آنچه داريم می بخشيم، آنچه نيازمند آنيم دريافت خواهيم کرد.

ارسطو:

عاقل آنچه را که می داند ، نمی گويد ولی آنچه را که می گويد ، می داند.

ابوالعلا:

بايد از بدی کردن بيشتر بترسيم تا بدی ديدن.

منتسکيو:

انسان همچون رودخانه است ، هرچه عميقتر باشد آرام تر و متواضع تر است . 

پرمودا  باترا:

مشکلات خود را بر ماسه ها بنويسيد و موفقيت هايتان را بر سنگ مرمر . 

اپيکور:

کسی که از هيچ چيز کوچکی خوشحال نمی شود ، هيچگاه خوشبخت نخواهد شد.

بــــــه خاطر بسپار امروز همان فردایی است که دیــــروز نگــــران آن بودی

دیروز تاریخ فـردا معما و امروز زندگی است