يکي مي ماند

تا روزها و گريه را حساب کند

يکي مي رود

اشک هايت را پشت پايش بريزي

رسم روياها همين است.....

که تنها بماني با اندوه خويش

روزها و گريه ها را

به آسمان خالي ات سنجاق کني

بايد باور کني که بر نمي گردد....

که بگويي چقدر شب ها سر بي شام گذاشته اي

تا بتواني هر صبح

با يک شاخه گل ارزان

منتظرش بماني......